Het vaste tarief dat het niet was: $0.134 geadverteerd, $4.75 gefactureerd

Het plan was gewoon: een opname van acht seconden genereren vanuit een referentieafbeelding, op de native 1080p, bij een aanbieder die een van de betere tarieven per seconde voor dat model adverteert. Het gepubliceerde bedrag was $0.134 per seconde, gelijk voor text-to-video, image-to-video en reference-to-video. Acht seconden, dus iets meer dan een dollar. Prima.

De run kostte $4.75. Dat is $0.594 per seconde, of 4.4 keer het geadverteerde tarief.

Wat “gelijk” betekende

Het tarief was gelijk voor alle generatiemodi — tekst-naar-video, afbeelding-naar-video, referentie-naar-video — wat ook daadwerkelijk de bewering was. Het tarief was niet gelijk voor alle resoluties, en native 1080p maakte er geen deel van uit. Het cruciale woord was “native”: het goedkopere pad rendert op 720p en gebruikt upscaling, wat een andere prijs heeft en er anders uitziet. Bij beelden met kleine tekst of fijne randen vervaagt de geupscale versie synthetische letters zo erg dat het onbruikbaar is; de duurdere optie is dus niet optioneel.

Niets werd hier verborgen gehouden. De informatie stond op de modelpagina. Het stond simpelweg niet op de pagina met het getal, en dat getal was precies waar iedereen naar verwijst.

De vergelijking die het verbrak

De geadverteerde $0.134 liet deze aanbieder ongeveer 6.7 keer goedkoper lijken dan een concurrent die $0.90 per seconde publiceert bij 1080p. Op basis van de gemeten cijfers is het ongeveer 34% goedkoper — nog steeds de betere deal in dat segment, maar een totaal andere beslissing. Een verschil van 6.7x kan rechtvaardigen dat je een hele pipeline rond één leverancier opbouwt. Een verschil van 34% moet worden afgewogen tegen betrouwbaarheid, outputkwaliteit en de kosten van overstappen.

Je kunt dit niet controleren vanuit je eigen script

Het deel dat het lastig maakt: die provider geeft geen kostenveld terug op de prediction endpoint, en de voor de hand liggende balance endpoints ontbreken ook. Uitgaven zijn alleen leesbaar via het webdashboard. Een script kan niet verifiëren wat er zojuist is uitgegeven, dus elke schatting vooraf blijft een schatting. De enige manier om dit te controleren is door achteraf handmatig een facturatiepagina te openen.

Dat is goed om te weten voordat je een budgetbewaker instelt bovenop een provider: de bewaker kan nooit beter zijn dan de cijfers die de API teruggeeft.

Wat we nu doen

• Bepaal de prijs van het pakket dat je gaat uitbrengen. Niet het model, niet de koptekst — de exacte resolutie en modus, want daar staan de uitsluitingen.
• Vergelijk één betaalde run per aanbieder voordat je op basis van hun tarieven gaat plannen. Eén factuur is genoeg om een verschil van 4.4x te ontdekken.
• Markeer elk niet-verzoend cijfer als gepubliceerd, niet gemeten. Onze eigen aantekeningen maken dat onderscheid in elke rij, en deze site doet hetzelfde.
• Ga ervan uit dat de API niet kan vertellen wat hij heeft uitgegeven totdat je het zelf hebt gezien.

Dit is ook de reden waarom de prijslijst op deze site wordt omschreven als een overzicht van gepubliceerde tarieven in plaats van een benchmark. Zestien rijen met prijzen van leveranciers zijn nuttig om een shortlist te verfijnen. Ze zijn geen bewijs van wat jij precies in rekening wordt gebracht.